Surrounded by the untouched beauty of Acheron Springs, Atman is the perfect base for exploring the natural and cultural gems of the region. Whether you crave peaceful walks along the river or scenic drives to historic sites and stunning coastlines, there’s something for every traveller.
Περιτριγυρισμένο από την ανέγγιχτη ομορφιά των Πηγών του Αχέροντα, το Atman αποτελεί την ιδανική βάση για να εξερευνήσετε τα φυσικά και πολιτιστικά πετράδια της περιοχής. Είτε λαχταράτε γαλήνιες βόλτες κατά μήκος του ποταμού είτε γραφικές διαδρομές σε ιστορικές τοποθεσίες και εκπληκτικές ακτές, υπάρχει κάτι για κάθε ταξιδιώτη.
Heading towards the village of Souli, the first sight one encounters is the Mills of Souli. According to tradition, the villagers used the old watermill located there to grind their grains, with the water falling into the river from a height of 15 meters. The landscape is idyllic and immediately captivates visitors, combined with the river flowing through, making the Mills of Souli a picturesque location. The area is highly recommended for hiking and strolling. There is even a path leading to the Acheron River.
Κατευθυνόμενοι προς το χωριό Σούλι, το πρώτο αξιοθέατο που συναντά κανείς είναι οι Μύλοι Σουλίου. Σύμφωνα με την παράδοση, οι χωρικοί χρησιμοποιούσαν τον παλιό νερόμυλο που βρίσκεται εκεί για να αλέθουν τα σιτηρά τους, με το νερό να πέφτει στον ποταμό από ύψος 15 μέτρων. Το τοπίο είναι ονειρικό και σε συνδυασμό με το ποτάμι που περνά από εκεί, καθιστά τους μύλους Σουλίου μια ειδυλλιακή τοποθεσία. Η περιοχή προτείνεται ανεπιφύλακτα για πεζοπορία και βόλτα. Μάλιστα υπάρχει και ένα μονοπάτι που οδηγεί στον ποταμό Αχέροντα.
A path carved into the cliffs rising above Gliki, known as Skala Tzavelena, offers breathtaking views of the Acheron Gorge and the opportunity for a pleasant hiking route in the semi-mountainous region of Thesprotia. The path is carved into the rock and ascends gradually. The trail is very easy, suitable even for novice hikers. Plan to spend about 2 hours to reach Samoniva, the first of the Souli villages in line. Here, you can rest and enjoy the view of the Acheron Gorge before returning to Gliki, either via Scala Tzavelena back or through Souli if you arranged for a car to wait for you in Samoniva.
Ένα μονοπάτι σκαλισμένο στα βράχια που ορθώνονται πάνω από τη Γλυκή, το οποίο έγινε γνωστό ως Σκάλα Τζαβέλαινας, ένα όμορφο αξιοθέατο το οποίο προσφέρει θέα που κόβει την ανάσα προς το φαράγγι του Αχέροντα, αλλά και την ευκαιρία μιας ωραίας πεζοπορικής διαδρομής στα ημιορεινά της Θεσπρωτίας. Το μονοπάτι προβάλλει σκαλισμένο στον βράχο και αναδύεται κλιμακωτά. Η διαδρομή είναι εύκολη, κατάλληλη ακόμα και για αρχάριους πεζοπόρους. Υπολογίστε ότι θα χρειαστείτε περίπου 2 ώρες για να προσεγγίσετε τη Σαμονίβα, που είναι το πρώτο κατά σειρά από τα Σουλιωτοχώρια. Εδώ θα ξεκουραστείτε απολαμβάνοντας τη θέα προς το φαράγγι του Αχέροντα. Στη συνέχεια μπορείτε να επιστρέψετε στη Γλυκή, είτε από τη Σκάλα Τζαβέλαινας προς τα πίσω, είτε μέσω Σουλίου, αν έχετε κανονίσει να σας περιμένει αυτοκίνητο στη Σαμονίβα.
The most significant and ancient oracle of the region, is the Necromanteion of Acheron. It is located in the village of Mesopotamos, in the Preveza regional unit, at the point where the Acheron River merged with the Cocytus and Pyriphlegethon rivers, on the northwestern shores of Lake Acherousia, which served as the entrance to the world of souls. Here, the ancient Greeks placed the Gates of the Underworld, which led to the realm of Hades, in order to communicate with the souls of their loved ones.
Το πιο σημαντικό και αρχαίο μαντείο της περιοχής είναι το Νεκρομαντείο του Αχέροντα. Βρίσκεται στο χωριό Μεσοπόταμος, στην περιφερειακή ενότητα Πρέβεζας, στο σημείο όπου ο ποταμός Αχέρων ενωνόταν με τους ποταμούς Κωκυτό και Πυριφλεγέθων, στις βορειοδυτικές ακτές της Λίμνης Αχερουσίας, η οποία λειτουργούσε ως είσοδος στον κόσμο των ψυχών. Εδώ, οι αρχαίοι Έλληνες τοποθέτησαν τις Πύλες του Κάτω Κόσμου, που οδηγούσαν στον βασίλειο του Άδη, προκειμένου να επικοινωνήσουν με τις ψυχές των αγαπημένων τους.
The Virgin Mary isle, the narrow-cobbled streets ascending to the hill with the castle, the traditional alleys, the well-built two-story and three-story houses with wooden balconies and tiled roofs according to local folk architecture, compose the idyllic landscape of Parga. Right across from the town lies the picturesque island of Panagia, where a church is built along with medieval and Venetian buildings. During the summer months, it is connected daily by ferry to Paxos and Antipaxos islands.
Το νησάκι της Παναγιάς, τα στενά λιθόστρωτα σοκάκια που ανηφορίζουν προς το λόφο με το κάστρο, τα παραδοσιακά «καντούνια», τα καλαίσθητα διώροφα και τριώροφα σπίτια με τους ξύλινους εξώστες και τις κεραμοσκεπές σύμφωνα με τη ντόπια λαϊκή αρχιτεκτονική, συνθέτουν το ειδυλλιακό τοπίο της Πάργας.
Απέναντι ακριβώς από την πόλη υπάρχει το γραφικό Νησί της Παναγιάς, στο οποίο είναι κτισμένη εκκλησία καθώς και μεσαιωνικά και ενετικά κτίσματα.
Τους καλοκαιρινούς μήνες συνδέεται καθημερινά μέσω ακτοπλοϊκής σύνδεσης με τους Παξούς και τους Αντίπαξους.
The Zalongo Monument stands at the summit of Mount Zalongo at an altitude of 765 meters. It depicts on a stone base, four colossal sculptures of the women of Souli and references the sacrifice of Zalongo. In 1803, the women of Souli (about 60 in number according to historical sources), besieged in Zalongo by the Ottoman army, chose to throw themselves with their children off the cliff and sacrifice themselves rather than live a life of captivity and dishonor. According to the historical myth, they danced before falling off the cliff, something later depicted and celebrated in world literature.
Το Μνημείο του Ζαλόγγου στέκει στην κορυφή του ομώνυμου όρους, σε υψόμετρο 765 μέτρων. Εικονίζει επάνω σε μία λιθόχτιστη βάση, 4 γιγαντόσωμες αφαιρετικές μορφές των Σουλιωτισσών και έχει αναφορά στη θυσία του Ζαλόγγου. Το 1803 οι Σουλιώτισσες (περίπου 60 σε αριθμό σύμφωνα με ιστορικές πηγές) περικυκλωμένες στο Ζάλογγο από τον οθωμανικό στρατό, προτίμησαν να πέσουν μαζί με τα μωρά παιδιά τους στον γκρεμό και να θυσιαστούν, παρά να ζήσουν μία ζωή αιχμαλωσίας και ατίμωσης. Σύμφωνα με τον ιστορικό μύθο χόρευαν πριν πέσουν στον γκρεμό, κάτι που αποτύπωσε και εξύμνησε αργότερα και η παγκόσμια λογοτεχνία.
